วันพุธที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2553

ศาลปล่อยผี"จตุพร"คำสั่งที่ไม่ธรรมดา! - ไม่ต่างกับให้ประกัน เสธ.แดง ก่อน เหตุจลาจลเผากรุง ที่เสียหายใหญ่หลวง!!!

หลังคำสั่งยกคำร้องขอถอนประกัน"จตุพร พรหมพันธุ์"จำเลยคดีก่อการร้าย...ทำเอา"ธาริต เพ็งดิษฐ์"อธิบดีดีเอสไอ เกิดอาการเครียด!ที่ลงทุนลงแรง เดินขึ้นบันไดศาลเพื่อยื่นขอถอนประกันตัวด้วยตนเอง หลังผิดหวังในยกแรก กรณีอัยการไม่ยื่นถอนประกันตามที่ส่งหนังสือร้องขอไป

เหตุผลของศาลที่ว่า "ยังไม่มีเหตุเปลี่ยนแปลงคำสั่งเดิม จึงยกคำร้อง"...ถือเป็นเหตุผลสั้นๆและได้ใจความ กล่าวคือ"จตุพร พรหมพันธุ์"ยังไม่ได้ทำผิดเงื่อนไขประกันตัว และ"จตุพร พรหมพันธุ์"ไม่ได้มีพฤติการณ์ตามที่ พนักงานสอบสวนดีเอสไอ กล่าวหา จึงถือว่า ยังไม่มีเหตุที่จะสั่งถอนประกัน"จตุพร"เพื่อนำตัวเขาเข้าไปคุมขังในเรือนจำ เหมือนกับจำเลยคนอื่นๆอีก 18 คน

มองมุมบวก...การที่ศาลมีคำสั่งเช่นนั้น ถือเป็นการให้ความเป็นธรรม กับตัว"จำเลย"หลังจากศาลพิเคราะห์พยานหลักฐานที่พนักงานสอบสวนดีเอสไอ เสนอแล้ว เห็นว่า พยานหลักฐานยังไม่มีน้ำหนักเพียงพอ ที่จะทำให้เชื่อได้ว่า จำเลย ได้กระทำความผิด หรือ ทำผิดเงื่อนไข ที่จะนำไปสู่การถอนประกันตัวได้ จึงยกคำร้อง ...

ส่วนผลที่จะตามมาคือ"จตุพร พรหมพันธุ์"ส.ส.สายพันธุ์ดุ!!!...จะยังคงได้รับอิสระภาพนอกคุก การเคลื่อนไหวปลุกระดมมวลชนเสื้อแดง ยังคงดำเนินต่อไปอย่างอิสระ ตารางเวลาการเคลื่อนม็อบ ของคนเสื้อแดง ยังคงดำเนินอยู่ โดยเฉพาะวันที่ 10 ธ.ค.นี้ ที่"จตุพร พรหมพันธุ์"ได้แถลงถึงกิจกรรมการชุมนุมของ นปช.ในวันดังกล่าวไว้ชัดเจนว่า...จะเริ่มในเวลา 17.00-20.00 น.ภายใต้หัวข้อการชุมนุม “8 เดือนผ่านฟ้า 78 ปี รัฐธรรมนูญ”โดยตำรวจคาดว่าจะมีผู้ร่วมกิจกรรมประมาณ 5,000 คน

แต่หากปฎิทินการเมืองในวันที่ 9 ธ.ค.วันที่ศาลรัฐธรรมนูญ นัดพร้อมคู่ความคดียุบพรรคประชาธิปัติย์ 258 ล้าน และหากศาลวินิจฉัยเกี่ยวกับประเด็นเรื่องอำนาจนายทะเบียนพรรคการเมือง ตามที่ ทนายของพรรคประชาธิปัติย์ ยื่นให้ศาลวินิจฉัยชี้ขาด และศาลวินิจฉัยในประเด็นดังกล่าว โดยเป็นคุณกับฝ่ายผู้ถูกร้อง คือ"ให้ยกคำร้องยุบพรรค" การชุมนุมของกลุ่มคนเสื้อแดง ในวันที่ 10 ธ.ค.จะเป็นการเพิ่มเงื่อนไขเสริมแรงบวกให้ก่อความรุนแรงขึ้นได้หรือไม่ เมื่อ"จตุพร พรหมพันธุ์"จำเลยคดีก่อการร้าย ยังมีอิสระในฐานะแกนนำคนสำคัญ....

มองมุมลบ...จากคำสั่งศาลไม่มีเหตุเปลี่ยนแปลงคำสั่งเดิม ยกคำร้อง จะเป็นการ สร้างแรงจูงใจให้กับ กลุ่มจำเลยแกนนำแดงที่นอนอยู่ในคุก ใช้เป็นช่องทาง นำมายกอ้างเป็นเหตุผลในการขอยื่นประกันตัวชั่วคราวอีกครั้ง ได้หรือไม่

กล่าวคือ...เมื่อ"จตุพร พรหมพันธุ์"และ"ณัฐวุฒิ ใสยเกื้อ"รวมทั้งเพื่อนร่วมแก๊งที่อยู่ในคุก เขาได้กระทำความผิดและถูกฟ้องในข้อหาเดียวกันคือ ก่อการร้าย...แต่"จตุพร"ได้ประกันตัว เพราะมีเอกสิทธิ์ความเป็น ส.ส.ผู้ทรงเกียรติ คุ้มครอง ขณะที่"ณัฐวุฒิและพวก"ไม่ได้ประกันตัว โดยที่คำสั่งยกคำร้องขอประกันตัวในทุกครั้ง ศาลเน้นย้ำเหตุผลว่า..."ข้อหาร่วมกันหรือใช้ผู้อื่นให้กระทำความผิดฐานก่อการร้าย มีอัตราโทษสูงถึงประหารชีวิต และเป็นภัยแก่ประชาชนโดยส่วนรวม หากอนุญาตให้ปล่อยตัวชั่วคราว เกรงผู้ต้องหาหลบหนี ให้ยกคำร้อง"

โดยผลที่ตามมาคือ...ตั้งแต่วันที่ 19 พ.ค.53 จนถึงวันนี้ "ณัฐวุฒิ และพวก"ถูกคุมขังในคุก ซึ่งบางเสี้ยวเวลาพวกเขาได้มีโอกาสนอนใช้มือก่ายหน้าผากและคิดว่า สิ่งที่ได้กระทำลงไป ผิดหรือถูก และต่อไปจะทำเช่นนั้นอีกหรือไม่...ขณะที่"จตุพร พรหมพันธุ์"หลังก่อเหตุเผาบ้านเผาเมือง เขายังไม่เคยได้ลิ้มรสชาดคนคุก แต่กลับใช้ชีวิตอย่างอิสระ แต่งตัวหล่อผูกเนคไท ใส่สูท ทำหน้าที่ ส.ส.ผู้ทรงเกียรติในสภา ด้วยบทบาทลีลายียวนอภิปรายด่ากราด รัฐบาล ดีเอสไอ ทหาร ตำรวจ รวมทั้งศาลในบางกรณี ควบคู่ไปกับ เป็นแกนนำ นปช.ที่พูดปลุกระดมคนเสื้อแดงออกเคลื่อนไหวก่อม็อบอยู่ร่ำไป....

จากเหตุยกคำร้องขอถอนประกัน และหากจำเลยเสื้อแดง"แก๊งณัฐวุฒิ"ขอประกันตัวชั่วคราว ศาลจะอ้างเหตุผลอะไร ที่จะไม่ให้ประกันตัวพวกจำเลยที่ยังอยู่ในคุก!

เพราะหากอ้างเหตุผล เดิมๆคือ...."ข้อหาร่วมกันหรือใช้ผู้อื่นให้กระทำความผิดฐานก่อการร้าย มีอัตราโทษสูงถึงประหารชีวิต และเป็นภัยแก่ประชาชนโดยส่วนรวม หากอนุญาตให้ปล่อยตัวชั่วคราว เกรงผู้ต้องหาหลบหนี ให้ยกคำร้อง"...อาจจะไม่ยุติธรรมกับ"แก๊งณัฐวุฒิ"เพราะในเมื่อ"จตุพร"ก็ทำผิดเหมือนกัน แต่ได้รับประกันตัว และเมื่อ ดีเอสไอ เห็นว่า เขาทำผิดเงื่อนไข หมดสมัยประชุมสภาแล้ว ยื่นขอถอนประกัน แต่ศาลท่านกลับ สั่งว่า"ไม่มีเหตุเปลี่ยนแปลงคำสั่งเดิม ยกคำร้อง".....ปล่อยผี จตุพร เอาแบบดื้อๆ...

ดังนั้นที่มองกันว่า...เหตุไม่ถอนประกัน"จตุพร พรหมพันธุ์"เพราะผู้มีอำนาจในบ้านเมืองนี้ ต้องการปรองดอง และกลัวจะเป็นการเพิ่มเงื่อนไขในการชุมนุมของคนเสื้อแดง จนนำไปสู่ความรุนแรงในภายหลังนั้น จะเป็นการคิดถูกหรือคิดผิด เพราะหาก กลัวคนชื่อ"จตุพร พรหมพันธุ์"จนเกินเหตุ!ก็จะทำให้กฎหมายไร้ความศักดิ์สิทธิ์ได้...นะครับ!

*** ให้ประกัน เสธ.แดง *** ทั้งที่ คนทั้งบ้านทั้งเมือง ไม่มีใครเห็นด้วย ผบ.ตร. ยังทำหนังสือค้าน กลัวความวุ่นวาย แต่ศาลให้ประกันตัว จนมีการยั่วยุให้มีการจับอาวุธโต้ตอบอำนาจรัฐ - ก่อจลาจล - เผากรุงเผาศาลากลาง สร้างความเสียหายใหญ่หลวง สุดท้าย ... หาคนรับผิดชอบไม่ได้ - คนที่อนุญาตให้ประกัน เฉยทำไม่รู้ไม่เห็น ... !!!

ศาลอนุญาตประกันตัว "เสธ.แดง" กับลูกน้องอีก 6 คน เหลือเพียง "เคทอง" มือ ขวาคนสนิทต้องเข้าไปนอนคุก เนื่องจากหวั่นจะไปกระทำผิดลักษณะเดียวกันอีก นายพลทหารคนดังฉะแหลก รอง ผบก.ป.หักหลังจับสมุนมือทำเว็บไซต์ ส่วนกรมการขนส่งทางบกเช็กทะเบียนกงจักรที่ติดรถตู้แล้วพบเป็นของปลอม เตรียมหาเจ้าของรถแจ้งปลอมแปลงอีกกระทง ด้านน้าหลานคดีลอบปาบึมแบงก์บัวหลวง ถูกส่งเข้าเรือนจำ หลังไม่มีญาติขอปล่อยตัวชั่วคราว

คดี พล.ต.ขัตติยะ สวัสดิผล หรือ เสธ.แดง ผู้ทรงคุณวุฒิกองทัพบก ถูกจับดำเนินคดีพร้อมกับพวกข้อหาร่วมกันช่วยผู้ต้องหาโดยการให้ที่พำนัก หรือช่วยไม่ให้ถูกจับกุม มีและพกพาอาวุธปืนไปในที่สาธารณะ หลังพานายพรวัฒน์ ทองธนบูรณ์ หรือ "เคทอง" ลูกน้องคนสนิท ผู้ต้องหาตามหมายจับ พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ที่โพสต์ข้อความก่อให้เกิดความตื่นตระหนกทางอินเตอร์เน็ต ซ่อนไว้ในรถตู้ติดแผ่นป้ายตรากงจักรระหว่างเดินทางไปสอบถามความคืบหน้าของคดีนายพรวัฒน์ที่กองปราบปราม กระทั่งทั้งหมดถูกแจ้งข้อหาและควบคุมตัวอยู่ในห้องขังกองปราบฯ

ความคืบหน้าเมื่อเวลา 07.30 น. วันที่ 8 มี.ค. พ.ต.อ.สุพิศาล ภักดีนฤนาถ รักษาราชการแทน ผบก.ป. พ.ต.อ.ศานิตย์ มหถาวร รอง ผบก.ป. พ.ต.อ.นัยวัฒน์ ผะเดิมชิต รอง ผบก.ป. พ.ต.อ.อภิชาติ ศิริสิทธิ์ รอง ผบก.ป. พร้อมกำลังตำรวจหน่วยคอมมานโด กองปราบปรามอาวุธครบมือ ควบคุมตัว พล.ต.ขัตติยะ สวัสดิผล หรือ เสธ.แดง ผู้ทรงคุณวุฒิกองทัพบก นายพรวัฒน์ ทองธนบูรณ์ หรือเคทอง และลูกน้องอีก 6 คน ออกจากห้องขังเตรียมไปผัดฟ้องฝากขังที่ศาลอาญา โดยพนักงานสอบสวนจะยื่นคำร้องขอคัดค้านการประกันตัวผู้ต้องหาทั้งหมด

กระทั่งเวลา 08.00 น. พ.ต.ท.วรทัศน์ วัฒนชัยนันท์ พนักงานสอบสวน บก.ป. นำคำร้องไปยื่นฝากขังครั้งแรก พล.ต.ขัตติยะ สวัสดิผล อายุ 59 ปี ว่าที่ ร.ต.สุรภัศ จันทิมา อายุ 27 ปี นายมงคล สารพัน อายุ 43 ปี นายจักรชลัส คงสุวรรณ อายุ 37 ปี นายเริงฤทธิ์ ตุ้มทองคำ อายุ 50 ปี นายจรัญ ลอยพูล อายุ 40 ปี นายสุวิทย์ คีรีรักษ์ อายุ 39 ปี และนายพรวัฒน์ ทองธนบูรณ์ หรือเคทอง อายุ 49 ปี ผู้ต้องหาที่ 1-8 ในความผิดตาม พ.ร.บ.อาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง สิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 และประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 83, มาตรา 189 และมาตรา 371 เป็นเวลา 12 วัน ตั้งแต่วันที่ 8-19 มี.ค.นี้ เนื่องจากต้องสอบสวนพยานอีก 7 ปาก รอผลตรวจพิมพ์ลายนิ้วมือผู้ต้องหาและอาวุธปืน

คำร้องระบุว่า เมื่อวันที่ 6 มี.ค. 53 เจ้าหน้าที่ตำรวจกองปราบปรามจับกุมผู้ต้องหาที่ 1-8 พร้อมปืนสั้น เครื่องกระสุนปืน และมีดรวม 8 รายการ รถตู้โตโยต้า สีขาว ทะเบียน ตรากงจักร 2481 อีก 1 คัน พล.ต.ขัตติยะ ผู้ต้องหาที่ 1 เป็นนายทหารสัญญาบัตรอยู่ระหว่างพักราชการตามคำสั่งกระทรวงกลาโหม ถูกกล่าวหากระทำผิดวินัยอย่างร้ายแรง นำความเสื่อมเสียมาสู่สถาบันกองทัพ สร้างความแตกแยกในหมู่คณะและสังคมส่วนรวม กับพวกนั่งรถตู้ติดแผ่นป้ายทะเบียนปลอมให้เข้าใจเป็นรถที่ใช้ในราชการทหาร และบังอาจพกพาอาวุธปืน 5 กระบอก เข้าไปยังกองบังคับการปราบปราม ซึ่งเป็นสถานที่ราชการ โดยไม่ยำเกรงต่อกฎหมาย ตำรวจยังตรวจพบว่าผู้ต้องหาที่ 1-7 ช่วยเหลือซ่อนเร้นนายพรวัฒน์ ผู้ต้องหาที่ 8 ซึ่งถูกศาลอาญากรุงเทพใต้ออกหมายจับอยู่ระหว่างหลบหนีการจับกุม ซ่อนไว้ในรถตู้ จึงจับกุมทั้งหมดดำเนินคดี ชั้นจับกุมและสอบสวนผู้ต้องหาทั้งหมดปฏิเสธตลอดข้อกล่าวหา

พนักงานสอบสวนขอคัดค้านการประกันตัว ผู้ต้องหาทั้งหมด เนื่องจาก พล.ต.ขัตติยะเป็นผู้ต้องหาในคดีอาญาที่กองปราบปรามมีความเห็นสั่งฟ้องในคดีที่มีการกล่าวหาว่ากระทำผิด พ.ร.บ.อาวุธปืน และมียุทธภัณฑ์ 16 รายการไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต คดีดังกล่าวผู้ต้องหาเลื่อนนัดหลายครั้ง มีพฤติการณ์จะหลบหนี เพราะเดินทางเข้าออกต่างประเทศหลายครั้ง ประกอบกับ พล.ต.ขัตติยะมีพฤติการณ์ให้ข่าวลักษณะที่มีการข่มขู่ผ่านสื่อมวลชนหลายครั้งว่าจะมีการประทุษร้ายบุคคลสำคัญ ทรัพย์สิน สถานที่ราชการสำคัญ รวมทั้งผู้ที่จะมาชุมนุม โดยใช้ความรุนแรงในการก่อเหตุร้ายต่างๆ เพื่อให้เกิดความวุ่นวายในประเทศ และยังมีการประกาศจัดตั้งกองกำลังติดอาวุธในนาม "นักรบพระเจ้าตาก"มาแล้วในอดีต

วันเกิดเหตุ พล.ต.ขัตติยะยังพาผู้ต้องหาที่ 2-8 พกพาอาวุธปืนและมีดไปในกองปราบปรามโดยไม่ยำเกรงต่อกฎหมาย ผู้ต้องหาที่ 1-8 ยังเกี่ยวข้องกับกลุ่มเสื้อแดง หรือ นปช. ที่จะมีการชุมนุมในระยะเวลาอันใกล้นี้ จึงอาจสร้างความวุ่นวายและความเสียหายให้ประชาชนและประเทศชาติ หรืออาจก่อเหตุอันตรายในประการอื่นให้สังคมในที่สาธารณะและที่ส่วนบุคคล สำหรับผู้ต้องหาที่ 2-8 จากการสืบสวนทราบเป็นกลุ่มบุคคลที่พยายามใช้ความรุนแรงในการก่อเหตุเพื่อให้เกิดความวุ่นวายภายในประเทศ และยังปรากฏเป็นข่าวตามสื่อมวลชนว่า ผู้ต้องหาที่ 8 พูดจาข่มขู่ผ่านทางอินเตอร์เน็ต หากได้รับการปล่อยตัวชั่วคราว เกรงว่าผู้ต้องหาจะก่อเหตุอันตราย หรืออาจเป็นอุปสรรค หรือก่อให้เกิดความเสียหายต่อการสอบสวน ศาลพิจารณาแล้วอนุญาตให้ฝากขังได้

ส่วนนายพรวัฒน์ ทองธนบูรณ์ หรือเคทอง ยังโดนในคดีความผิดตาม พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ หลัง พ.ต.ท.สุพจน์ คำวงศ์ษา พนักงานสอบสวน กองบังคับการปราบปรามการกระทำความผิดเกี่ยวกับอาชญากรรมทางเทคโนโลยี (บก.ปอท.) ยื่นฝากขังต่อศาลระบุว่า ระหว่างวันที่ 26-27 ก.พ.53 เวลากลางคืน นายพรวัฒน์จัดรายการเผยแพร่ภาพและเสียงผ่านระบบแคมฟร็อกซ์ทางอินเตอร์เน็ตอยู่ใน เว็บไซต์ www.youtube.com ปรากฏข้อความสร้างความปั่นป่วนก่อให้เกิดความตื่นตระหนกต่อประชาชน ต่อมาเกิดเหตุระเบิดที่ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) สาขาสีลม แสมดำ ศรีนครินทร์ พระประแดง รวม 4 จุด กระทั่งผู้ต้องหาถูกจับกุมตามหมายจับของศาลอาญากรุงเทพใต้ ลงวันที่ 5 มี.ค.53 และหมายจับศาลจังหวัดมีนบุรี ลงวันที่ 4 มี.ค.53 ดำเนินคดีความผิดฐาน นำเข้าสู่ระบบคอมพิวเตอร์ซึ่งข้อมูลนั้นเป็นเท็จ หรือข้อมูลคอมพิวเตอร์ใดๆ อันเป็นความผิดต่อความมั่นคงในราชอาณาจักร หรือประการที่น่าจะเกิดความเสียหายต่อความมั่นคงของประเทศ หรือก่อให้เกิดความตื่นตระหนกแก่ประชาชน ในชั้นจับกุมและสอบสวนผู้ต้องหาให้การปฏิเสธตลอดข้อกล่าวหา

ท้ายคำร้องพนักงานสอบสวนขอคัดค้านการประกันตัวผู้ต้องหา เกรงว่าจะหลบหนีเนื่องจากถูกดำเนินคดีหลายสำนวน และจะก่อให้เกิดภยันตรายต่อสาธารณชน เพราะผู้ต้องหาประกาศให้เป็นที่ปรากฏแก่ประชาชนว่าจะมีเหตุร้ายเกิดขึ้น นอกจากนี้ ยังมีการนำกลุ่มประชาชนที่สนับสนุนมากดดันการปฏิบัติหน้าที่ของพนักงานสอบสวน หรือมาปิดล้อมกองบังคับการปราบปรามซึ่งเป็นสถานที่ราชการในวันที่ผู้ต้องหากับพวกถูกจับกุม ประกอบกับการสอบสวนไม่พบผู้ต้องหาประกอบอาชีพเป็นหลักแหล่งเพียงแต่มีอาชีพรับจ้างเท่านั้น

ต่อมานายณฤเมธ ภูพวงจันทร์ ทนายความยื่นคำร้องพร้อมหลักทรัพย์เป็นโฉนดที่ดิน จ.นครนายก และจ.นครปฐม ประมาณ 3 ไร่เศษ ราคาประเมิน 1,875,900 บาท ขอประกันตัว พล.ต.ขัตติยะกับพวกรวม 8 คน ศาลพิจารณาคำร้อง และหลักทรัพย์ที่ พล.ต.ขัตติยะกับพวกยื่นประกันแล้ว มีคำสั่งอนุญาตให้ปล่อยตัวชั่วคราว โดยตีราคาประกันคนละ 200,000 บาท และกำชับ พล.ต.ขัตติยะไม่ให้ข่าวที่มีลักษณะของการข่มขู่ผ่านสื่อมวลชนว่าจะมีการประทุษร้ายต่อบุคคลสำคัญ ทรัพย์สิน และสถานที่ราชการ รวมทั้งผู้ที่จะมาชุมนุมโดยให้ใช้ความรุนแรง แต่รายของนายพรวัฒน์ ผู้ต้องหาที่ 8 ศาลพิเคราะห์แล้วหากปล่อยตัวชั่วคราวเชื่อว่าจะกระทำผิดลักษณะเดียวกันอีก จึงไม่อนุญาตให้ปล่อยตัวชั่วคราว ก่อนคุมตัวไปที่เรือนจำพิเศษกรุงเทพมหานคร

ภายหลังได้รับการประกันตัว พล.ต.ขัตติยะ กับพวกเข้าไปเยี่ยมนายพรวัฒน์ที่ยังอยู่ห้องขังใต้ถุนศาลในช่วงแรกนายพรวัฒน์ยังมีอาการดีอยู่ แต่พอทราบว่าทุกคนได้รับการประกันยกเว้นตัวเอง นายพรวัฒน์ถึงกับมีสีหน้าเศร้าสลดคว้าผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ดน้ำตาจน พล.ต.ขัตติยะต้องเข้าจับมือให้กำลังใจ จากนั้น พล.ต.ขัตติยะกล่าวว่า ขอตำหนิการทำหน้าที่ของ พ.ต.อ.ศานิตย์ มหถาวร รอง ผบก.ป. ที่ทำให้เสื่อมเสียเกียรติภูมิตำรวจไทย ถือเป็นการหักหลังตนที่นำตัวนายพรวัฒน์เข้ามอบตัวด้วยการจับกุมดำเนินคดี แถมยังคัดค้านการประกันตัว เรื่องนี้คงต้องปรึกษาทีมกฎหมายว่าจะสามารถดำเนินการฟ้องกลับได้หรือไม่

สายวันเดียวกัน พ.ต.อ.พรศักดิ์ สุรสิทธิ์ ผกก.1 บก.ป. พ.ต.ท.ณัฐกร ประภายนต์ รอง ผกก.1 บก.ป. พ.ต.ต.ศานุวงษ์ คงคาอินทร์ สว.กก.1 บก.ป. นำกำลังชุดสืบสวนค้นห้องเลขที่ 2507 ชั้น 5 อาคารศิริรัตน์แมนชั่น ซอยลาดพร้าว 140 แขวงและเขตลาดพร้าว กทม. ของว่าที่ ร.ต.สุรภัศ จันทิมา ผู้ต้องหาที่ถูกจับกุมพร้อม พล.ต.ขัตติยะ และเป็นเลขานุการส่วนตัวของ พล.ต.ขัตติยะ แต่ไม่พบสิ่งของผิดกฎหมาย ส่วนนายทหารสังกัดกรมการขนส่งทหารบก 2 นาย เดินทางเข้าพบ พ.ต.ท.ไพรินทร์ แจ่มจำรัส พงส. (สบ 3) กก.1 บก.ป. เพื่อนำเอกสารการตรวจสอบรถตู้โตโยต้า สีขาว ทะเบียนตรากงจักร 2481 ที่เสธ.แดง กับพวกใช้เป็นยานพาหนะ ยืนยันว่าแผ่นป้ายทะเบียนดังกล่าวไม่ใช่แผ่นป้ายทะเบียนที่กรมการขนส่งทางบกออกให้ ส่วนเลขทะเบียนนั้นตรวจสอบแล้วพบเป็นเลขทะเบียนที่กรมการขนส่งทางบกออกให้กับรถยนต์ที่อยู่ในหน่วยงานของกองทัพบกหน่วยหนึ่ง ไม่ใช่รถตู้คันนี้ จึงเตรียมหาตัวเจ้าของรถเพื่อแจ้งข้อหาตามความผิดฐานปลอมและใช้เอกสารราชการปลอมด้วย

สำหรับคดีสองน้าหลานร่วมกันกับพวกลอบปาระเบิดถล่มธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) สาขาสีลม ที่ศาลอาญากรุงเทพใต้ วันเดียวกัน พนักงานสอบสวน สน.ยานนาวา ควบคุมตัวนายเอกชัย มูลเกษ อายุ 21 ปี และนายไสว ยางสันเทียะ อายุ 42 ปี น้าชาย ไปยื่นคำร้องขอฝากขังที่ศาลครั้งแรก คำร้องระบุ เมื่อวันที่ 27 ก.พ.53 เวลากลางคืน นายไสวชักชวนนายเอกชัย หลานชาย ให้ ขี่รถ จยย.พาผู้ต้องหาอีกรายที่ยังหลบหนีไปขว้างระเบิดใส่ธนาคารกรุงเทพ จำกัด (มหาชน) สาขาสีลม ทำให้กระจกตู้โทรศัพท์สาธารณะแตก กระจกด้านหน้าธนาคารเสียหาย ท้ายคำร้องพนักงานสอบสวนขอคัดค้านการประกันตัว เนื่องจากเป็นคดีอุกฉกรรจ์ มีอัตราโทษสูง หากได้รับการปล่อยตัวชั่วคราว เกรงผู้ต้องหาจะหลบหนีหรือไปยุ่งเหยิงกับพยานหลักฐาน ศาลพิจารณาแล้วอนุญาตให้ฝากขังได้ตามคำร้อง ขณะเดียวกัน ไม่มีญาติมายื่นคำร้องขอประกันตัวทั้งคู่ เจ้าหน้าที่ราชทัณฑ์จึงนำสองน้าหลานคดีปาบึมธนาคารเข้าเรือนจำพิเศษกรุงเทพมหานครทันที

ศาล…บนทางแพร่ง - เจริญ คัมภีรภา

เจริญ คัมภีรภาพ: ศาล…บนทางแพร่ง

Wed, 2010-10-06 21:18

เจริญ คัมภีรภาพ

คนที่คิดและมองว่า “กฎหมาย” “ศาล” และ“ความยุติธรรม” (Justice) เป็นสิ่งเดียวกันหนึ่งหรือ เป็นสิ่งที่ไม่อาจแยกออกจากกันได้อีกหนึ่งนั้น มักจะมีกรอบและกระบวนคิดเชิงวิเคราะห์ที่รู้จักกันในแวดวงวิชาการว่าเป็นวิธีคิดแบบเชิงโครงสร้าง (structural analysis) ซึ่งมีหนทางการพิจารณาปัญหาอย่างเป็นเหตุปัจจัยต่อกันในมุมมองที่กว้างขวาง ยืดหยุ่นและ อย่างมีพลวัตเมื่อถึงเวลาที่ต้องให้เหตุผลทางกฎหมายต่อการปรับใช้ “กฎหมาย” และ “ข้อเท็จจริง” ที่เกิดขึ้นในบ้านเมืองจึงมุ่งและให้ความสำคัญไปที่ความเป็นธรรมและยุติธรรมในปลายทาง มากกว่าความต้องการเชิงสัญลักษณ์ตามรูปแบบพิธีเพียงเพื่อให้ได้รู้ว่า มีการบังคับใช้อำนาจจากศาล ให้ปรากฎแก่สังคมถึงการมีอยู่ของกฎเกณฑ์หรือกฎหมายที่ว่านั้น บ้างก็ว่าเพื่อต้องการให้เกิดความศักดิ์สิทธิของกฎหมาย และ การมีอยู่ของกฎเกณฑ์ที่ได้ประกาศใช้ในขณะที่อีกกลุ่มความคิดซึ่งไม่ให้ความสนใจหรือเคร่งครัดพิจารณาใคร่ครวญกับความเป็นกฎหมายที่จะต้องนำมาบังคับใช้ว่าเป็นกฎหมายหรือ กฎเกณฑ์ ที่มีที่มาที่ไปจากสถาบันทางการเมืองที่มีอำนาจหน้าที่โดยถูกต้อง เป็นไปตามมาตรฐานสากลหรือไม่ วัฒนธรรมทางกฎหมายแบบหลังนี้จึงติดหล่มมัวเมาอยู่แต่ในกับดักทางความคิดทางกฎหมาย เป็นไปตามวาทะกรรมที่บันดากลุ่มนิติบริกรมักอ้างความชอบด้วยกฎหมายในแนวทางของตนเองอยู่เสมอว่า เป็นความยุติธรรมตามกฎหมาย หรือ Justice by Laws ที่จะโอนอ่อนผ่อนตามแบบต้นอ้อลู่ไปตามลมซึ่งขึ้นกับว่าใครมีอำนาจในเวลานั้น ๆ เป็นผู้สร้างกฎหมายนั้นมา เช่นถ้าผู้มีอำนาจเป็นคณะรัฐประหารยึดอำนาจรัฐมาโดยวิธีนอกรัฐธรรมนูญฯ ประกาศ คำสั่งใด ๆ ออกมาก็จะถือว่า ประกาศหรือคำสั่งนั้น ๆ เป็น “กฎหมาย” เทียบเคียงกับกฎหมายที่ตราขึ้นจาก“รัฐสภา” ซึ่งเป็นสถาบันทางการเมืองที่มีอำนาจหน้าที่ที่ถูกต้องตามรัฐธรรมนูญทำนองเดียวกันกับการประกาศ คำสั่ง ฉุกเฉินใด ๆ ที่ประกาศใช้จากสถานการณ์พิเศษใด ๆ ก็คงยึดถือเป็น “กฎหมาย” อยู่อย่างนั้น ผลผลิตของวัฒนธรรมทางความคิดในการใช้กฎหมาย (Legal Culture) เช่นนี้ส่งผลอย่างมีนัยะสำคัญต่อการเปลี่ยนแปลงทางสังคมวิทยาการเมือง จากการไม่ยอมรับรู้และยินดียินร้ายต่อกกฎหมายหรือคำสั่งที่ไม่เป็นธรรม หรือ เป็นกฎหมายที่มีที่มาที่ไม่ถูกต้องที่คงเป็นเรื่องยากที่จะหาความยุติธรรม ๆ ได้ ในประการสำคัญการใช้กฎหมายตามวัฒนธรรมตามความคิดดังกล่าวนี้ ยิ่งกลับมีส่วนช่วยบ่มเพาะและสร้างเผด็จการอำนาจนิยมพลเรือนขึ้นมาในสังคม ซึ่งมักใช้วาทะกรรมเพื่อแอบอ้างซ่อนเร้นอำพรางตัวเองแบบข้าง ๆ คู ๆ รองรับการครองอำนาจของตนเองและคณะ ซึ่งไม่เป็นที่ยอมรับหรือถูกต้องตามทำนองคลองธรรมว่าเพื่อปกป้องหลักนิติรัฐ (Legal State) หรือ ปกป้องหลักนิติธรรม Rule of law ซึ่งแท้ที่จริงคือการปกป้อง การกระทำและบรรดากฎหมายและคำสั่งที่ไม่เป็นธรรมที่พวกตนได้ประกาศใช้ ซึ่งมีลักษณะตรงกันข้ามกับหลักการที่กล่าวอ้างมาทั้งหมดอย่างสิ้นเชิง ชนิดที่เจ้าของทฤษฎีที่วางรากฐานความคิดได้ยินได้ฟังแล้ว ต้องเป็นลมล้มพับที่ได้รู้ได้เห็นการบิดเบือนหลักการของตนเองแบบหน้าตาเฉย ยิ่งถูกนำไปใช้อย่างผิด ๆ จากอำนาจศาล (Judicial power) ด้วยแล้วยิ่งก่อผลกระทบที่รุนแรงมากยิ่งขึ้น

การปรับและประยุกต์ใช้ กฎหมายภายใต้วัฒนธรรมทางกฎหมายข้างต้นนี้ ไม่ได้เป็นไปตามความคาดหวังของประชาชนและสังคม ที่มักมีความเชื่อที่คล้าย ๆ กันว่า“ศาล” เป็น “สถานที่” ที่ความขัดแย้งมายุติ อย่าง “ยุติธรรม” หรือ“เป็นธรรม”ไม่ใช่ สถานที่ ที่ทำหน้าที่ “ยุติความเป็นธรรม” หรือที่ ๆ ทำให้ความยุติธรรมเป็นธรรมนั้นหมดไป แม้แต่การยกย่องและให้ความสำคัญต่อศาลอยู่ในฐานะที่สูงกว่าสถาบันทางสังคมอื่น ว่าเป็นที่พึ่งสุดท้ายของประชาชนก็ล้วนสะท้อนบทบาทและความสำคัญของศาลว่ามีความสำคัญอย่างไรด้วยเหตุนี้คุณค่าและเยื่อใยของสังคมและประชาชนที่มีต่อศาลจึงอยู่ที่ ความยุติธรรม เป็นธรรม มากกว่า กฎหมายเพราะ กฎหมายอาจจะไม่เป็นธรรมก็ได้ จึงไม่ใช่สิ่งเดียวกันกับความยุติธรรม ความในข้อนี้ผู้เขียนเคยสนทนาแลกเปลี่ยนและได้ฟังเสียงสะท้อนทำนองเดียวกันนี้จาก อดีตท่านประธานศาลฏีกาของอินเดียที่มีชื่อเสียงท่านหนึ่ง โดยท่านกล่าวเชิงตำหนิสถานศึกษาด้านนิติศาสตร์ทั่วโลกที่มัวแต่อบรมสั่งสอนกฎหมาย แต่ไม่ได้สอนเกี่ยวกับความยุติธรรม (They study laws but not for justice) เลยทำให้การใช้กฎหมายของรัฐเป็นไปแบบเทคนิคกลไกหลีกหนีออกจากความยุติธรรมและเป็นธรรม (ผู้เขียนเพิ่มเติมเอง)

เมื่อพิจารณาแนวคิดที่มองความยุติธรรมแตกต่างกันในสังคมระหว่างคนที่ใช้กฎหมาย กับสังคมที่ถูกกฎหมายมาบังคับ กลับพบสิ่งที่เป็นเรื่องแปลกแต่จริงที่ ประชาชนและสังคมพิจารณากฎหมาย ความยุติธรรมและศาลเป็นแบบองค์รวมเกี่ยวข้องสัมพันธ์เป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน แต่ในขณะที่มีนักกฎหมายจำนวนไม่น้อย ซึ่งเป็นผลผลิตของระบบการศึกษากฎหมายแบบอดีตประธานศาลฎีกาอินเดียท่านว่า กลับมองความยุติธรรมและศาลอยู่ที่ “กฎหมาย” ยิ่งเป็นและมาจากความคิดเห็นที่มาจากศาลด้วยแล้วที่ว่า เมื่อมีกฎหมายกำหนดไว้อย่างไรก็ให้เป็นไปตามกฎหมาย ประหนึ่งว่าศาลมีบทบาทหน้าที่ทำกฎหมายให้เป็นกฎหมาย กฎหมายจะดีเป็นธรรมหรือไม่ก็เป็นคนละเรื่องกับการรักษาบังคับใช้กฎหมาย

ปัญหาวิกฤติบ้านเมืองของเราเวลานี้หลาย ๆ เรื่อง กำลังถูกผลักดันเข้าสู่ข้อพิจารณาทาง“กฎหมาย” ในท้ายที่สุด เพราะสถานการณ์ทางสังคมวิทยาการเมืองกำลังผลักดันปัญหาที่หมักหมมซับซ้อนให้ไปจบหรืออาศัยการวินิจฉัยชี้ขาดโดย“ศาล” ในทุกข้อขัดแย้งโดยไม่สนใจว่าจะเป็นความขัดแย้งในเรื่องอะไร เพื่อหวังอย่างเดียวว่า ให้ทุกอย่างจบลงเอยเสียทีภายหลังจากที่ศาลมีคำพิพากษาถึงที่สุดซึ่งสภาพการณ์เช่นนี้เองจึงเป็นการชักนำ “ศาล” เข้าสู่ขบวนการขัดแย้งที่สลับซับซ้อนหลายเงื่อนปมที่หลายฝ่ายเป็นผู้ก่อขึ้น ทั้งนี้ไม่รวมถึงปัญหาเรื่อง“เขตอำนาจศาล” และ “ความสามารถของศาล (Competent court)” ก็เป็นปัญหาใหญ่ต่างหากอีกเรื่องที่ต้องพิจารณาควบคู่ไปด้วย ทำให้สถานะศาลในเวลานี้อยู่บนทางแพร่งที่ศาลต้องต้องเลือกเดินอย่างระมัดระวังอย่างยิ่ง ถึงกับเป็นบทชี้อนาคตของคำว่า “มีมาตรฐาน” และ “ไม่มีมาตรฐาน” ของอำนาจศาลในประเทศไทยว่า จะเดินไปในทิศทางใด

ถึงกระนั้นก็ตามความขัดแย้งที่พัฒนาคลี่คลายมาถึงเวลานี้ แม้การจำต้องพิพากษาตัดสินชี้ขาดข้อขัดแย้งซึ่งศาลยังไม่สามารถสลัดตัวเองออกจากวัฒนธรรมการใช้กฎหมายแบบเก่า ๆ อย่างที่กล่าวมา ที่มุ่งตอบสนองและให้ความสำคัญกับ“กฎหมาย” อันเป็นรากฐานของการระงับข้อขัดแย้งหรือการบังคับใช้กฎหมายก็ตาม ปัญหาที่จะทำให้ศาลไทยหนักอกและเป็นภาระที่ต้องทำมากยิ่งขึ้น เมื่อคู่กรณียกระดับความขัดแย้งโดยใช้สิทธิโต้แย้งหรือขยายขอบเขตประเด็นการต่อสู้คดีถึง ปัญหาความชอบด้วยกฎหมายหรือกฎหมายที่ว่าจะนำมาปรับใช้กับข้อเท็จริงไม่มีความถูกต้อง ขาดความสมบูรณ์ ไม่เป็นกฎหมาย หรือ เป็นกฎหมายที่ไม่เป็นธรรม สอดคล้องกับมาตรฐานสากล (International Standard)หรือ เป็นไปตามพันธะกรณีระหว่างประเทศ (International obligations) ที่ผูกพันธ์ประเทศไทยหรือแม้แต่กฎหมายที่จะนำมาปรับใช้ไม่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญ ฯแล้วแต่กรณี ย่อมทำให้กระบวนการใช้ดุลพินิจหรือการพิจารณาพิพากษาของศาลต้องมีความรอบคอบรัดกุมชนิดแบบมั่วไม่ได้เลย ทั้งกระบวนการก่อนมาสู่ศาล (before the court) และอยู่ระหว่างการพิจารณาของศาล เพราะแม้ศาลยังอยู่ในวัฒนธรรมการใช้กฎหมายแบบเดิม ๆ แต่คำว่า “กฎหมาย” ที่ศาลต้องนำมาปรับใช้ (must be used) นั้นมีบริบทกว้างขวางมากกว่าไกลกว่า มีมาตรฐานและหลักประกันมากกว่า ในประการสำคัญหากศาลจะต้องเดินตามแนวทางอย่างที่นิติบริกรว่า เป็นความยุติธรรมตามกฎหมาย ศาลต้องเลือกเส้นทางเดินอยู่ดีว่า จะพิพากษาตามกฎหมายที่บังคับใช้ในเรื่องนั้น ๆ อย่างเดียว หรือต้องพิจารณาควบคู่กับกฎหมายที่ถูกต้องตรงตามหลักมาตรฐานสากล หรือ พันธะกรณีระหว่างประเทศที่ประเทศไทยต้องยึดถือและปฏิบัติตามด้วย ฟันธงคือ ศาลต้องดูทั้งสองส่วนประกอบกัน โดยมิพักต้องตรวจสอบความสามารถของศาลที่จะพิจารณาพิพากษาข้อขัดแย้งในแต่ละเรื่องอีกด้วย

ด้วยเหตุที่กล่าวมาทั้งหมดนี้ผมจึงเห็นว่า “ศาล” (Court) และ “อำนาจศาล” (Judicial power) ของประเทศไทยเวลานี้กำลังยืนอยู่ท่ามกลางทางแพร่งที่จะต้องเลือกเดิน บนทางแพร่งที่จะเลือกทางหนึ่งทางใดนั้น ขึ้นอยู่กับวัฒนธรรมการใช้กฎหมาย (legal culture) อย่างที่กล่าวมาแล้วแต่ต้น สังคมไม่อาจล่วงรู้เดาใจศาลได้ว่าในท้ายที่สุดศาลจะเลือกเส้นทางใด ระหว่าง ความยุติธรรม และกฎหมายที่มีปัญหา ไม่ว่าจะเลือกทางหนึ่งทางใดในแง่เหยื่อผู้ได้รับเคราะห์กรรมจากผลผลิตทางวัฒนธรรมการใช้กฎหมายที่ว่านี้นั้น ยังมีภาระที่ต้องค้นหาความยุติธรรมที่อยู่ในระดับที่สูงขึ้นต่อไป

ผมดีใจที่ยังมีตุลาการจำนวนหนึ่งที่พยายามตั้งคำถาม ๆ ทำนองเดียวกันนี้ และได้แสดงความสนใจชักชวนให้ช่วยมองอนาคต“ความยุติธรรม” ไปข้างหน้า ซึ่งผมก็ไม่มั่นใจว่า ตุลาการตัวเล็ก ๆ อย่างเขาจะไปทำอะไรที่ส่งผลกระเทือนในทางสร้างสรรค์ต่อการเปลี่ยนแปลงพัฒนาได้ในสถาบันศาลเพราะทั้งสิ้นทั้งปวงเป็นเรื่องที่ฝังรากลึกเข้าถึงวัฒนธรรมการใช้กฎหมาย ที่ไม่รู้จะมีเครื่องมืออะไรมาเปลี่ยนรากทางวัฒนธรรมนี้ได้